Twintig jaar geleden aten de Belgen op een heel andere manier dan nu. De gewoonten zijn veranderd. Met onder andere minder aardappelen en minder bier.
In verre landen eten de mensen heel andere dingen dan bij ons. Dat was twintig jaar geleden ook al zo. Maar toen wisten de mensen het niet van elkaar. Nu vind je die vreemde dingen ook bij ons in de winkels. Noedels, kiwi's, rijst, kruidenthee, enzovoort. En daarom ziet onze koelkast er heel anders uit dan die van onze grootouders vroeger. Er is veel meer keuze. En er wordt ook veel meer over voedsel gesproken: dat is gezond, dat niet... Onderzoekers hebben de cijfers vergeleken over het voedsel dat een gezin in 1980 per jaar kocht en verbruikte en het voedsel van een gezin in 2003. Twintig jaar geleden werden er nog vier keer meer aardappelen gegeten dan nu. Ook een gewone boterham eten we minder, en er wordt minder koffie gedronken. In plaats daarvan kiezen meer mensen voor thee. Ook het aantal glazen bier is gedaald. We kiezen meer voor frisdranken, fruitsap en flessen water. De veranderingen zijn er omdat er nu meer wordt gesproken over gezond voedsel. En ook omdat de mensen minder tijd uittrekken om het eten klaar te maken: aardappelen schillen en koken bijvoorbeeld vraagt meer tijd en werk dan rijst of pasta. De mensen doen hun inkopen vooral in grootwarenhuizen. De kleine winkels van de slagers en bakkers hebben minder klanten dan vroeger.
Food Studio
De eethuizen van McDonald zijn in veel landen bekend. Sommige mensen vinden ze afschuwelijk en willen er nooit iets gaan eten. 'Een vette hamburger op een broodje, bah!' vinden ze. Het is fastfood: je kan er snel iets gaan eten als je honger hebt, maar weinig tijd. Food is Engels voor voedsel, en fast betekent snel. Maar als je elke dag een Big Mac eet, eet je niet gezond. Dat hebben al veel dokters gezegd. De mensen van de McDonalds vinden het niet zo leuk dat iedereen voortdurend zegt hoe slecht hun eethuis wel is. Daar willen ze wat aan doen. In Parijs hebben ze daarom een Food Studio opgericht. In deze studio bestuderen onderzoekers wat er in de McDonalds kan veranderen: hoe kunnen we het eten wat gezonder maken? Hoe kunnen we groenten toevoegen? Wat vinden de mensen eigenlijk lekker? Enzovoort.
Alcohol
Alcoholische dranken (wijn, bier...) kunnen ongezond zijn als je er te veel van drinkt. Daarom werd de wet over alcohol strenger gemaakt: alcohol mag niet meer in drankautomaten die voor jongeren bedoeld zijn. Alcohol mag er ook niet uitzien als frisdrank. En er mag geen reclame voor alcohol worden gemaakt bij een jeugdfilm in de bioscoop of op de televisie.
Kopje thee
De Britten zijn beroemd voor hun thee. Ze drinken er zogezegd elke dag. Maar deze gewoonten zijn veranderd. Er wordt minder gewone thee gedronken dan vroeger. Meer Britten kiezen nu voor speciale drankjes als cappuccino (soort koffie), yoghurtdrankjes, allerlei fruitdrankjes of speciale kruidenthee.
Roken
De wetten tegen roken worden steeds strenger. In andere landen is het al verboden om in een restaurant of café te roken. In ons land mag het nog. De wet zou een ramp zijn, zeggen de restauranthouders. Want dan zouden er veel bezoekers niet meer komen. Maar onderzoekers zeggen dat het niet waar is. De meeste mensen die graag roken, vinden het niet erg om het in een restaurant niet te doen. Ze zullen er niet voor thuis blijven. En de mensen die nu thuis blijven omdat ze een sigaret aan tafel heel vervelend vinden, zullen dan weer wel naar het restaurant gaan. Voor de cafés zou een rookverbod veel erger zijn. Die zouden met zo'n wet echt wel minder bezoekers krijgen.
In Duitsland werd een groot monument opgericht. Het is een plein van drie voetbalvelden groot. Er staan honderden betonblokken op. Het is een herdenkingsteken voor de joden die in de Tweede Wereldoorlog gedood werden.
Zestig jaar geleden was het einde van de Tweede Wereldoorlog. Dat was in 1945. Er werden dit jaar al veel herdenkingsvieringen gehouden.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog vocht Duitsland met enkele bondgenoten tegen de rest van de wereld. Ze wilden overal de baas zijn. En ze wilden alle joden vermoorden. De Duitse heersers haatten de joden. Ze dachten dat de joden de schuld waren van alle kwaad op de wereld. Ze waren ervan overtuigd dat de joden geen gewone mensen waren en dat ze moesten verdwijnen. Deze onbegrijpelijke jodenhaat bestond al veel langer in de geschiedenis. Tijdens de oorlog werden er zes miljoen joden vermoord. Deze volkerenmoord wordt de holocaust genoemd. Of ook nog de shoah. Er werden al heel veel boeken over geschreven, en films en tv-programma's over gemaakt. Iedereen vraagt zich af hoe zoiets kon gebeuren. Overal waar de Duitsers de baas waren, werden de joden opgepakt en naar concentratiekampen gestuurd. Daar werden ze vermoord of moesten ze keihard werken, vaak tot ze dood neervielen. Slechts heel weinig joden overleefden deze werkkampen. Toen de bevrijders de Duitsers overwonnen hadden en de gevangenen kwamen bevrijden, geloofden ze niet wat ze zagen. Bijna niemand in de rest van de wereld wist toen dat die vreselijke kampen bestonden. Er leven nu nog joden die het hebben meegemaakt. 'Zestig jaar later dromen we er nog vaak van', vertellen ze. 'We zijn eigenlijk nooit meer echt genezen van wat we toen hebben meegemaakt.' Ze vinden het belangrijk dat de jongeren deze geschiedenis niet vergeten. Zodat iedereen beseft dat het nooit meer opnieuw mag gebeuren.
Anne Frank
Er bestaan veel musea over de oorlog. Want het is belangrijk dat de mensen deze geschiedenis nooit vergeten, vinden velen. Het museum van Anne Frank is een bekende herdenkingsplaats in Nederland. Anne Frank was een joods meisje van twaalf jaar en woonde in Nederland. Zij heeft zich tijdens de oorlog met haar familie lange tijd verstopt voor de Duitsers. Maar uiteindelijk vonden de Duitsers hen toch en Anne stierf in een concentratiekamp. Haar verhaal is beroemd geworden omdat ze in die tijd een dagboek had bijgehouden. Dat werd na de oorlog teruggevonden. Het werd uitgegeven en heel veel mensen hebben het gelezen. Het huis waar ze zich verborgen hield, is nu het museum van Anne Frank.
Grafstenen
Vorige maand werd in Berlijn (hoofdstad van Duitsland) een monument ingehuldigd. Je ziet het op de foto hierboven. In mei was het zestig jaar geleden dat de Tweede Wereldoorlog eindigde. Het monument gedenkt de slachtoffers van de holocaust. Het staat op een plaats even groot als drie voetbalvelden. Er staan 2 711 betonblokken in lange rijen na elkaar. Je kan er doorheen lopen. En ook verdwalen. Het is als een reusachtig labyrint. Het gedenkteken werd ontworpen door een Amerikaanse architect. 'Het moest zo reusachtig groot zijn,' zei hij, 'zo'n vreselijke volkerenmoord kan je niet herdenken met een gewone zuil of een beeld.' Gedenktekens worden vaak uitgewerkt tot echte kunstwerken. Met dit bijzondere monument wil Duitsland laten zien dat het zijn vreselijke verleden niet wil vergeten. De betonblokken beelden grafstenen uit. Grafstenen zijn stenen die op de graven van de doden worden gezet. De stenen staan niet allemaal even hoog, zodat er vanop een afstand een golvende beweging te zien is in het geheel. Er zijn veel meer mensen gestorven dan dat er stenen staan. Maar de honderden blokken zijn toch ook indrukwekkend. Je kunt tussen de blokken wandelen en het duurt lang voor je weer aan de uitgang bent! Onder het monument werd een museum gemaakt over de holocaust.
Sommige mensen kunnen er niet genoeg van krijgen. En anderen vinden het veel te veel: het sportnieuws. Misschien ben je ooit ook al kwaad geweest dat een sportwedstrijd je lievelingsprogramma op Ketnet in de war stuurde. Niets aan te doen, zeggen ze dan bij de televisie. En dan nu de sport.
Juli is de maand van de Ronde van Frankrijk. Elk jaar opnieuw volgt de hele wereld de renners van deze wielerwedstrijd. Voor Lance Armstrong zal het deze keer de laatste ronde zijn.
Lance Armstrong is een Amerikaanse wielrenner. Vorig jaar won hij voor de zesde keer na elkaar de Ronde van Frankrijk. Dat was een record. Geen enkele wielrenner was daar ooit al in geslaagd. Deze zomer zal hij voor de laatste keer meedoen aan de Ronde. Dat besloot hij in april. 'Mijn lichaam is nog sterk genoeg', vertelde Armstrong, 'maar ik wil stoppen met het harde trainen en werken. Soms ben ik maanden weg van huis om te trainen. En dat wil ik niet meer. Ik wil na de Ronde meer bij mijn familie zijn. Het is beter om te stoppen als je nog sterk bent, dan wanneer je eigenlijk niet meer zo goed meekan in een wedstrijd omdat de anderen jonger en beter zijn.' Er zijn niet zoveel bekende Amerikaanse wielrenners. In dat land is de wielersport minder populair dan in Europa. Minder jongeren en sportmannen kiezen er voor de fiets. Maar Lance Armstrong is toch wel beroemd in zijn land. Hij heeft veel bewonderaars. Ook omdat hij erg ziek is geweest. Hij moest vechten tegen kanker. 'Velen dachten dat ik zou sterven', zei hij, 'maar ik genas en won nadien nog de zwaarste race van de hardste sport ter wereld!' Nog één keer de Ronde winnen zou wel mooi zijn voor deze kampioen. 'En dan stoppen!' besloot hij. Maar of dat lukt, betwijfelen sommigen. 'Armstrong niet meer koersen? Dat houdt hij nooit vol!' beweren zijn vrienden en familie.
De Ronde van Frankrijk wordt ook de Tour genoemd. Die naam komt van het Frans: Tour de France. De titel is Frans omdat de wedstrijd in Frankrijk wordt gereden. De laatste rit eindigt altijd in de Franse hoofdstad Parijs. Deze zomer is het de 92ste Ronde van Frankrijk. Hij start op 2 juli en eindigt op 24 juli. Er zijn 21 etappes in de wedstrijd. Door een puntensysteem wordt er bepaald wie de winnaar is. Het is dus niet zo dat wie in Parijs als eerste over de eindstreep rijdt, de Tour gewonnen heeft! Er zijn verscheidene klassementen waarin punten te verdienen vallen. Wie de meeste punten heeft, mag een bepaalde trui aandoen: in het algemeen klassement mag de winnaar de gele trui dragen. Dat is de wielrenner die in het totaal de snelste tijd gereden heeft. De winnaar van het puntenklassement krijgt de groene trui. De bolletjestrui is voor het bergklassement: voor wie de meeste punten scoorde in de bergen. Bij de Belgen is dit jaar de Vlaming Tom Boonen favoriet.
De voetbalwedstrijden liggen in de zomer stil. Aan atletiek en tennis wordt er wel gedaan.
In Europa is het voetbal de populairste sport. Voetbalnieuws komt steeds op de eerste bladzijde van de sportkranten. Sommige andere sportlieden klagen daar wel eens over: 'Wij moeten al heel belangrijke titels halen als we in het nieuws willen komen!' Er zijn ook vaak voetbalmatchen te zien op de televisie. Soms vallen er andere programma's voor weg. 'Omdat daar niet zoveel mensen naar kijken als naar het voetbal', zeggen de mensen van de televisie dan. Veel gezinnen hebben twee televisietoestellen. Voor als pa het voetbal wil zien! De voetbalbonden (verenigingen van voetbalploegen) verkopen de wedstrijden aan de televisiezenders. Dat gaat over heel veel geld. Als andere zenders de match ook willen uitzenden, moeten ze rechten betalen aan de zender die de wedstrijd kocht. Omdat dat allemaal zoveel kost, moeten andere programma's vaak plaats ruimen voor de wedstrijden. Op Ketnet bijvoorbeeld.
In de zomer is er geen voetbal. Maar dan zijn er andere sporten op de televisie. De Ronde van Frankrijk bijvoorbeeld. Of om de vier jaar de Olympische spelen. En er is ook tennis. Als er Belgen meedoen in de finales van die wedstrijden, zal er ook weer veel sport op tv zijn! De belangrijke tenniswedstrijden van Wimbledon beginnen op 20 juni en eindigen op 3 juli.